بهگزارش قدس آنلاین، دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده با موجی از مخالفتهای رو به گسترش درون حزب جمهوریخواه روبهرو شده است. قانونگذاران جمهوریخواه در کنگره که طی سالهای گذشته وفاداری مطلق خود را به وی نشان میدادند، اکنون تمایل بیشتری به شکستن اجماع حزبی از خود بروز میدهند. این تحول در شرایطی رخ میدهد که انتخابات میاندورهای ۲۰۲۶ در حال نزدیک شدن است و فشارهای سیاسی بر نمایندگان و سناتورها برای پاسخگویی به مطالبات رأیدهندگان محلی بهطور چشمگیری افزایش یافته است.در هفتههای اخیر، شکافهای قابل توجهی در حزب جمهوریخواه مشاهده شده است. چندین گروه از جمهوریخواهان در سنا و مجلس نمایندگان، اقدامات رئیسجمهور را مورد انتقاد قرار دادهاند. ازجمله رد قطعنامههای مرتبط با جنگ علیه ایران، رد تخصیص بودجه یکمیلیارد دلاری برای بازسازی سالن رقص کاخ سفید، عقبنشینی از صندوق ۱.۸ میلیارد دلاری موسوم به «ضد تسلیحاتیسازی» و ممانعت از پیشبرد قانون جاسوسی داخلی.مجلس نمایندگان همچنین لایحهای را برای ارائه کمک به اوکراین و اعمال تحریمهای جدید علیه روسیه به تصویب رساند که مستقیماً با موضع ترامپ در تعارض است و به احتمال زیاد با وتو رئیسجمهور مواجه خواهد شد.
این موارد مقاومت، هرچند عمدتاً نمادین بودهاند، اما حاکی از خستگی فزاینده قانونگذاران از دخالتهای ترامپ در امور حزبی و رقابتهای انتخاباتی است. ترامپ بهتازگی با مخالفت با نامزدی دوباره سناتورهایی همچون بیل کسیدی و جان کورنین و اعلام صندوق ضد تسلیحاتیسازی در زمان نامناسب، برنامه حزبی جمهوریخواهان را با خطر روبهرو کرده است. این رویدادها درست پیش از تعطیلات روز یادبود به اوج رسید و سبب شد بسیاری از سناتورهای جمهوریخواه با حالتی از خشم و ناامیدی واشنگتن را ترک کنند.
سناتور جمهوریخواه، تام تیلیس در این باره اظهار کرده است: «هرچه به انتخابات نزدیکتر میشویم، افراد براساس آنچه فکر میکنند رأیدهندگانشان انتظار دارند، رأی خواهند داد».
در سالهای گذشته، جمهوریخواهان با حمایت از انتصابات جنجالی کابینه، دستورات اجرایی بحثبرانگیز و قوانین کلیدی ترامپ — باوجود نگرانیهای موجود درباره افزایش کسری بودجه و کاهش برنامه کمک پزشکی به اقشار کمدرآمد — وفاداری خود را نشان دادهاند. با این حال، دخالتهای مستقیم ترامپ در رقابتهای سنا و اعلامیههای ناگهانی، خشم و کینه قابل توجهی را در میان قانونگذاران برانگیخته است.
یکی از نقاط عطف این تحولات، مخالفت ترامپ با نامزدی دوباره جان کورنین و راهاندازی صندوق ضد تسلیحاتیسازی بود که منجر به تعلیق موقت لایحه ۷۰ میلیارد دلاری اجرای قانون مهاجرت شد. سنا درنهایت این لایحه را تصویب کرد، اما نگرانیهایی وجود دارد که این صندوق ممکن است برای پرداخت به شورشگران ششم ژانویه و دیگر متحدان سیاسی ترامپ مورد استفاده قرار گیرد.دموکراتها این اختلافات را جدی تلقی نمیکنند. سناتور جان فترمن در این زمینه گفته است: «کسانی که اکنون با او اختلاف پیدا کردهاند، همان افرادی هستند که قبلاً توسط ترامپ کنار گذاشته شده بودند».
ابیگیل جکسون نیز اعلام کرده است: «در حالی که رسانهها و دموکراتها تلاش میکنند شکافهای غیرواقعی ایجاد کنند، ما به همکاری نزدیک برای پیشبرد برنامه رئیسجمهور ترامپ ادامه خواهیم داد».
نبردهای آینده بر سر انتصابات
مخالفتهای کنونی تاکنون عمدتاً جنبه نمادین داشتهاند، اما نبردهای جدیتری در آینده قابل پیشبینی است. ترامپ مصمم است بیل پولت، یکی از حامیان وفادار خود را به عنوان مدیر موقت اطلاعات ملی به جای تولسی گابارد منصوب کند، هرچند جمهوریخواهان کلیدی نگرانیهای جدی در این زمینه ابراز کردهاند. میچ مککانل بهصراحت اعلام کرده از انتصاب دائمی فردی فاقد تجربه کافی حمایت نخواهد کرد.
چالش عمده بعدی، احتمالاً پیشنهاد انتصاب تاد بلانچ، وکیل سابق ترامپ به عنوان دادستان کل دائمی خواهد بود. این پیشنهاد در کمیته قضایی سنا — که جان کورنین نیز عضوی از آن است — با موانع جدی روبهرو خواهد شد.
سه سناتور جمهوریخواه آسیبپذیر از نظر انتخاباتی (سوزان کالینز، جان هوون و دن سالیوان) نیز به تلاش دموکراتها برای محدود کردن صندوق ضد تسلیحاتیسازی پیوستهاند.
این تحولات در بستر فشارهای ناشی از انتخابات میاندورهای رخ میدهد. جمهوریخواهان نگراناند سیاستهای ترامپ، بهویژه در حوزه مهاجرت، بودجه و سیاست خارجی، بر شانس انتخاباتی آنها تأثیر منفی بگذارد. نمایندگان آسیبپذیر ناچارند میان وفاداری به رئیسجمهور و انتظارات رأیدهندگان محلی تعادل برقرار کنند.
تأثیر این اختلافات بر عملکرد ترامپ
تحلیلگران بر این باورند که این مقاومتها هنوز به سطح شورش گسترده نرسیده، اما ائتلاف رو به رشدی از جمهوریخواهان — از جمله کسانی که قبلاً توسط ترامپ کنار گذاشته شدهاند — میتواند ابتکارات عمده وی را تا روز انتخابات تهدید کند. تهدیدهایی مانند:
۱. محدودیت قدرت اجرایی: ترامپ برای بسیاری از اقدامات سیاست خارجی (مثل بودجه نظامی، تحریمها یا توافقات) به تصویب کنگره نیاز دارد. با افزایش مخالفتها، سرعت و جسارت سیاست خارجیاش کاهش پیدا میکند.
۲. تأثیر روی گزینههای اجرایی ترامپ: تلاش برای انتصاب افراد وفادار مثل بیل پولت در سمت اطلاعات ملی با مقاومت روبهرو شده است. اگر این انتصابها تأیید نشوند، تیم سیاست خارجی ترامپ ضعیفتر عمل میکند.
۳. فشار انتخاباتی: سناتورها و نمایندههای آسیبپذیر (مثل سوزان کالینز، دن سالیوان) بیشتر به رأیدهندگان توجه میکنند که ممکن است از جنگهای طولانی یا هزینههای خارجی خسته باشند. این امر سبب میشود ترامپ در موضوعاتی مثل بودجه کمک خارجی یا عملیات نظامی محتاطتر شود.
۴. سیگنال به دشمنان و متحدان: روسیه، ایران و چین ممکن است این شکافها را نشانه ضعف آمریکا ببینند و سیاستهای تهاجمیتری اتخاذ کنند. از طرف دیگر، متحدان اروپا و اسرائیل نگران بیثباتی سیاست آمریکا میشوند.
باوجود این باید گفت اگرچه گاهی اختلافات جمهوریخواهان با ترامپ رسانهای میشود اما در نهایت کاخ سفید آنها را «سیاست انتخاباتی موقتی» میداند و تأکید دارد رابطه نزدیک با کنگره ادامه دارد.
خبرنگار: نیکپندار
نظر شما